رمز خود را فراموش کرده ام ! ثبت نام جدید

قهرمانی بی‌ ارزش به قیمت بی‌ ارزش کردن لیگ

شنیدیم که یکی‌ دو تیم قصد دارند برای مسابقات لیگ امسال از بازیکنان خارجی‌ استفاده کنند. این خبر، اگر صحت داشته باشد، به خودی خود میتواند خبر خوبی‌ باشد. شرکت این بازیکنان در تمرینات و مسابقات تیم در طول سال میتواند به ارتقائ سطح بازی این تیمها کمکهای شایانی کند. مشکل از آنجا شروع میشود که این بازیکنان که ظاهراً یکی‌ پیچر اول تیم ملی‌ پاکستان (احسان الله) و دیگری کچر تیم ملی‌ این کشور می‌‌باشد با تیم ایرانی تمرین نکرده و نخواهند کرد. به عبارت دیگر ایندو یک سفر توریستی به ایران کرده، در این مسابقات شرکت میکنند. احسان الله که پیچر برنده در بازی فینال بازیهای غرب آسیا بود بیش از ۹۰ مایل در ساعت پرتاب می‌کند و مشخص است که چون کچر تیم ایرانی توانایی‌ کچ کردن توپ‌های به این سرعت را ندارد وی مجبور خواهد شد که  کچر خود را نیز با خود به ایران بیاورد.

خوب ... پیچر و کچر پاکستانی به ایران خواهند آمد. در یک هفته‌ای که اینجا تشریف دارند تمام بترهای ما را تحقیر خواهند کرد و هر بازی را با ۲۵ تا استرایک اوت، به اتمام خواهند رساند و تیم شما قهرمان خواهد شد. پیچر پاکستانی هم به کشور خود رفته با دیگر هم تیمیهایش به لیگ ما میخندند. آیا این به نفع لیگ است؟ آیا این تحقیر لیگ نیست؟ تحقیر تیم خود شما چی‌؟ آیا برد با پیچری که کچر خود شما از گرفتن توپ‌هایش عاجز است و هیچ گاه در تیم شما تمرین نکرده، برد تیم شما محسوب میشود؟ آیا مربی‌ آن تیم کوچکترین نقشی‌ در قهرمانی تیمش خواهد داشت؟ آیا اصلا دلیلی‌ برای هزینه کردن تیمهای دیگر و شرکت در این مسابقات می‌ماند؟. آیا جای رقابتی‌ برای دیگر تیمها باقی‌ خواهد ماند؟

خوب اين هم عادي است كه بعضي تيم ها شركت نكنند چون وقتي آن ها مي دانند كه نتيجه اي نمي گيرند چرا در اين وضعيت بي پولي در اين ليگ كه صد در صد تيم داراي بازيكن خارجي اول ميشود شركت كنند.

ممکن است بگویید که اینکار باعث بالا رفتن سطح بیسبال ایران میشود و دیدن پیچ بالای ۹۰ مایل برای بتر‌های ما خوب است. این حرف منطقیست اگر بترهای ما  ۲۰-۳۰ دفعه در سال در بازی‌های دوستانه و رسمی‌ مقابل این پیچر قرار بگیرند. اگر قرار بود با ۳ تا نوبت زدن یک بازیکن بتونه به فستبال ۹۰ مایل عادت کنه تو بازی دوم، تیم ملی‌ باید سری لانکا را میترکوند. تازه آنها ۸۵ بالاتر هم نمینداختند. اگر واقعا قصد عادت کردن به این نوع پیچرهاست آیا بهتر نیست به کچر تیم خود اجازه دهیم تا خود وی پیچر پاکستانی را کچ کند و به آنها عادت کند.

اگر موضوع حضور بازیکنان خارجی‌ در لیگ صحت داشته باشد سوالهای دیگری نیز پیش میاید که نیاز به بررسی دقیق دارند، از جمله:

۱- آیا انجمن میتواند بدون مطرح کردن این موضوع در جلسه اعضای لیگ در مورد شرکت بازیکنان خارجی‌ در لیگ تصمیم بگیرد؟ به یاد داشته باشید که این قهرمانی کشور نیست و برخی‌ تصمیمات آن باید با حضور اعضای لیگ گرفته شود.

۲- آیا این بازیکنان خارجی‌ اجازه کار در ایران را دارند؟

۳- آیا با توجه به اینکه بازیکنانی مانند احسان الله در کشور خود با تیم باشگاهیشان قرارداد دارند و همچنین باید با باشگاه ایرانی نیز قرارداد یکساله امضا کنند چطور میتوانند با دو باشگاه در آن واحد قرارداد داشته باشند.

۴- با توجه به اینکه ما مسابقات جوانان نداریم و بازیکنان ۱۵-۱۶ ساله ما نیز نه تنها در مسابقات لیگ بزرگسالان شرکت میکنند بلکه این موضوع از طرف انجمن تشویق هم میشود (قانون ۳ بازیکن زیر ۲۱ سال در هر تیم) در صورتی‌ که توپ ۹۰+ پیچر پاکستانی به یکی‌ از این بازیکنان بخورد و خدای نکرده اتفاق ناگواری بیفتد مسئولیت آن با چه کسی‌ خواهد بود. توجه داشته باشید که در هیچکدام از کشورهای پیشرفته در بیسبال بازیکنان ۱۵-۱۶ سال با بزرگسالان بازی نمیکنند و تنها دلیلی‌ که این اتفاق اینجا می‌افتد نبود لیگ جوانان و پایین بودن سرعت پیچ پیچرهاست.

۵- آیا جذب بازیکنان پاکستانی خصوصاً پیچرها با قیمتهای نازل برای یک هفته با توجه به اختلاف سطح بازیشان با بترهای ایرانی بدعت نخواهد شد؟ آیا نیازی به پرورش پیچرهای ایرانی خواهد بود؟ وقتی‌ میتوان راهی‌ را که پیچر ایرانی در ۶-۷ سال طی‌ خواهد کرد، یک هفته‌ای با پیچر پاکستانی با کیفیت بهتر طی‌ نمود، دلیلی‌ برای سرمایه گذاری روی پیچر ایرانی خواهد ماند؟

۶- و مهمترین سؤال ... اینکار به جز تقدیم مقام قهرمانی بی‌ ارزش به تیمی که شاید استحقاق آنرا نداشته باشد و تحقیر بازیکنان دیگر تیمها که یکسال زحمت کشیده اند چه سودی برای لیگ و حتا برای خود تیمی که قهرمان شده دارد؟


منبع:پايين اينينگ9               http://payeen9.persianblog.ir/post/50


برچست ها :
نظرات : 0 بازدید : 30
     
print

عيد مبعث

عيد مبعث را به همه ي مسلمين به خصوص بيسباليست ها تبريك مي گويم.
                                                                                                               مديريت وبلاگ


برچست ها :
نظرات : 0 بازدید : 26
     
print

نحوه برگزاری مسابقات لیگ بیس بال ایران در سال 91

اصل خبر از http://payeen9.persianblog.ir

در جلسه‌ای که امروز(۲۸/۲/۹۱) در دفتر آقای عاصمی برگزار شد تصمیمات جدیدی در مورد دور نهایی‌ مسابقات لیگ و همچنین نقل و انتقالات بازیکنان فی‌ مابین باشگاه‌ها گرفته شد.

طبق گزارشی که در وبلاگ شخصی آقای حاجیان آمده است

دور رفت مسابقات لیگ شمال امسال با حضور ۵ تیم تهران، سمنان، گیلان، قم و خراسان از تاریخ ۱۸ الی‌ ۲۲ تیر در سمنان برگزار خواهد شد. همچنین تیمهای بوشهر، اصفهان، هرمزگان، اراک و کرمان در قالب لیگ جنوب از تاریخ ۲۴ الی‌ ۲۹ تیر در شهر اصفهان به پیکار خواهند پرداخت. دور برگشت این مسابقات در شهریور ماه در مکانهایی که بعدا اعلام خواهد شد (احتمالا خراسان یا تهران برای شمال و اراک برای جنوب) برگزار خواهد شد. 

پس از پایان مسابقات مرحله گروهی تیمهای قهرمان و نایب قهرمان هر گروه بطور ضربدری به مصاف قهرمان و نایب قهرمان گروه دیگر میروند. این دور مسابقات بصورت "بیشترین برد در ۳ بازی" و در خانه قهرمان گروه انجام خواهد شد. به عبارت دیگر:

 "اول شمال" ۳ بازی میزبان "دوم جنوب" و "اول جنوب" ۳ بازی میزبان "دوم شمال" خواهد بود. دو تیم برنده ۳ بازی برای مشخص کردن قهرمان و دو تیم بازنده ۳ بازی برای رده بندی در محلی از پیش تعیین شده توسط انجمن انجام خواهند داد. 

در این جلسه همچنین مقرر شد تا باشگاه‌ها پیش از شروع مسابقات با هر بازیکنی که به توافق رسیدند قرارداد امضا کرده و در صورت داشتن قرارداد بازیکنان فقط در نیم فصل و فقط با رضایتنامه بتوانند به تیم دیگری ملحق شوند. به عبارت دیگر تمام بازیکنان در حال حاضر آزاد محسوب میشوند و از اینجا به بعد بر حسب طول مدت قراردادی که می‌بندند، تا زمانی‌ که قرارداد دارند برای نقل و انتقال نیاز به رضایتنامه دارند. همانطور که پیشتر به آن اشاره شد، زمان نقل و انتقال فقط قبل از شروع مسابقات و در نیمفصل می‌‌باشد.


برچست ها :
نظرات : 0 بازدید : 26
     
print

حرکتی‌ که شاید در ۲۰۱۳ ممنوع شود

در کیسه حقّه‌های پیچر‌ها برای پیک آف کردن رانر ها، وانمود کردن به پرتاب به بیس سه، چرخیدن و پرتاب به بیس یک باید یکی‌ از قدیمی‌ترین حقّه‌ها باشد.

این حرکت تقریبا هیچگاه کارساز نیست و ممکن است از سال آینده دیگر هیچگاه در میجر لیگ دیده نشود.

کمیته قوانین بازی بیسبال میجر لیگ پیشنهادی مبنی بر باک محسوب کردن این حرکت را تأیید کرده است و مسئولین لیگ، داوران و پیچر‌های چپ دست، همه از این پیشنهاد پشتیبانی میکنند.

بون لوگان پیچر رلیور چپ دست یانکیز به اسوسیتد پرس گفت؛ " من فکر می‌کنم باید این حرکت منسوخ شود. ما چپ دستها نمیتوانیم اینکار را انجام دهیم. اگر اینکار را بکنیم داور باک خواهد گرفت. بعلاوه، این حرکت تقریبا هیچوقت کارساز نیست. شاید یکبار تو هیچوقت!"

اتحادیه بازیکنان، امسال، غیر قانونی کردن این حرکت را وتو کرد ولی‌ ممکن است آنرا برای ۲۰۱۳ تأیید کند.

در قوانین رسمی‌ بیسبال در حال حاضر قانون ۸.۰۵ (c) می‌گوید؛ "زمانی‌ که بازیکن روی بیس ۱ و ۳ وجود دارد، این امکان برای پیچر وجود دارد که به طرف ۳ قدم بردارد و پرتاب نکند، فقط برای اینکه رانر را بترساند تا وی به بیس ۳ برگردد؛ و سپس وقتی‌ دید که رانر بیس ۱ به طرف دو حرکت می‌کند، برگردد، قدم به طرف ۱ بردارد و به آن بیس پرتاب کند. این حرکت قانونیست"

در تغییری که پیشنهاد شده، پیچر باید قبل از وانمود به پرتاب به بیس ۳، قدم از روی رابر بردارد (استپ آف کند). در غیر اینصورت باک خواهد بود.


منبع:پايين اينينگ9    http://payeen9.persianblog.ir/post/48


برچست ها :
نظرات : <-EntryCommentCount-> بازدید : 25
     
print

پاور پایپ اصفهان ۱۰ شهرداری سمنان ۸

به گزارش سایت رسمی‌ کمیته بیسبال اصفهان، صبح دیروز، در یک بازی تدارکاتی تیم پاور پایپ اصفهان موفق شد در ورزشگاه انقلاب اصفهان با نتیجه ۱۰-۸ بر تیم شهرداری سمنان غلبه کند.

این بازی در راستای آمادگی دو تیم برای مسابقات لیگ قهرمانی کشور که در تیر ماه در دو استان سمنان (لیگ شمال) و اصفهان (لیگ جنوب) برگزار خواهد شد، انجام شد. از جزئیات این مسابقه اطلاعی در دست نیست.


برچست ها :
نظرات : 0 بازدید : 29
     
print

پیچرهای تهران بت‌های قم را مهار کردند

آذرخش تهران ۱۱ - هیئت انجمنهای ورزشی قم ۴

عصر دیروز در دومین دیدار تدارکاتی خود، تیم آذرخش تهران موفق شد تیم هیئت انجمنهای ورزشی قم را در ورزشگاه بیسبال کرج با نتیجه ۱۱- ۴ شکست دهد.

قمیها در دو اینینگ اول ۴-۳ از تهران پیش افتادند ولی‌ در ادامه بازی ۴ رِلیوِر آذرخش، نیما میرزایی، آبتین نخجوانپور، محمد طرفه نژاد و حسن فرهادی در را بروی بترهای قم بستند و بدون دادن ران بازی را به پایان رساندند.

برای تیم آذرخش، داوود جباری که در اولین بازی تدارکاتی امسال نیز خوش درخشیده بود، اینبار نیز با ۲ هیت، ۱ واک، ۲ ران و ۳ بیس دزدیده شده بازی خوبی‌ را ارائه داد. همچنین بابک میرزایان که پس از یک سال بازنشستگی به بیسبال بازگشته ۲ هیت، ۱ ران، ۱ آر بی‌ آی و ۲ بیس دزدیده شده داشت و موفق ظاهر شد.

در تیم قم مهدی خانعلی زاده با ۱ سینگل، ۱ دابل، ۱ ران، ۲ آر بی‌ آی و ۱ بیس دزدیده شده موفقترین بتر و محمد صفدری که۳ بتر تهران را در ۲ اینینگ استرایک اوت کرده و۱ ران تسلیم بازیکنان این تیم کرد، بهترین پیچر این تیم بود.

درخشش ۲ بازیکن ۱۶ ساله تیم تهران، شایان مهدی زاده (۲ از ۳، تریپل، ران و ۲ بیس دزدیده شده) و مهران سجادپور (۱ از ۲، واک، آر بی‌ آی، ۲ بیس دزدیده شده) از نکات مثبت این بازی برای تیم آذرخش بود.

این دو تیم یکبار دیگر نیز دو هفته پیش روبروی هم قرار گرفته بودند که در آن بازی نیز تیم تهران موفق شده بود ۲۰-۱۴ تیم قم را شکست دهد.

دو تیم آذرخش و هیٔت انجمنهای ورزشی قم، به همراه نیوساد گیلان، هیئت انجمنهای ورزشی اراک و شهرداری سمنان در ماه آینده برای مشخص کردن نمایندگان لیگ شمال در لیگ سراسری کشور به مصاف هم خواهند رفت.


برچست ها :
نظرات : 0 بازدید : 30
     
print

۳ ایراد معمول در توپگیری

اگر شما بتوانید به مربی‌ نشان دهید که بازیکن دفاعی خوبی‌ هستید، شانس حضور خود را در تیم به مقدار قابل ملاحظه‌ای بالا میبرید. هیچ چیز برای یک مربی‌ و یک پیچر دلنشین تر از این نیست که توپ زمینی‌ به طرف بازیکنی برود که به توپگیریش اطمینان کامل است. در عین حال هیچ چیز روحیه تیم را بیش از نگرفتن توپی‌ زمینی‌ که باید تیم را از بحران اینینگ خارج میکرد و نکرد به هم نمیریزد. همه زدن توپ را دوست دارند ولی‌ پیچینگ و دفاع تیمهای موفق را میسازند. در ادامه به ۳ مورد ایراد توپگیری که در ایران رایج است و من هم در تیم خود و هم در اردوی تیم ملی‌ مشاهده کردم اشاره می‌کنم. این سه مورد اصلا ایرادات پیچیده‌ای نیستند و با کمی‌ توجه به سادگی‌ قابل رفع هستند.

۱- زاویه دستکش با زمین باید ۴۵ درجه باشد.

اکثر فیلدرهای ایران برای گرفتن توپهای زمینی‌ دستکش خود را موازی زمین قرار میدهند. مشکل اینجاست که عموما  خودشان هم از این موضوع اطلاع ندارند. برای اینکه مطمئن شوید از مربی‌ خود بخواهید که به توپگیری شما وقتی‌ حواستان نیست توجه کند و آنچه را مشاهده میکنند به شما اطلاع دهند. بازخورد آنها ممکن است شما را شگفت زده کند. بسیاری از توپهای زمینی‌ که به روش غلط (دستکش موازی زمین) گرفته میشوند از دستکش به بیرون میجهند. اگر حس می‌کنید توپ‌هایی‌ که میگیرید اکثراً با دست لختتان تماس پیدا میکنند و ضربشان نه به وسیله دستکش بلکه بوسیله دست لختتان گرفته میشوند، شما از آن دسته افرادید که توپ را بطور صحیح جمع نمی‌کنید. تمرین برای اینکار بسیار ساده است و نیاز به یک توپ تمرینی و یک دیوار دارد. فکر می‌کنم بقیه‌اش را همتون بلدید.

۲- از پاهای خود استفاده کنید.

اکثر بچه‌های ما منتظر توپ میایستند تا توپ به آنها برسد. اینکار جدا از اینکه زمان زیادی به رانر برای رسیدن به بیس میدهد، مشکلات بزرگتری نیز ایجاد می‌کند. وقتی‌ شما در حالت سکون توپ میگیرید به توپ اجازه می‌دهید تا محل گرفته شدنش را به شما دیکته کند. شما باید توپ را در بلندترین نقطه‌اش از سطح زمین (ساده‌ترین حالت) بگیرید و برای اینکار نیاز است تا در حرکت باشید تا خودتان را طوری تنظیم کنید که توپ در بالاترین نقطه‌اش به دست شما برسد نه در زمانی‌ که توپ در حال خوردن دوباره به زمین است (سخت‌ترین حالت). علاوه بر این اگر پاها قفل شوند، دستها و بقیه بدن نیز قفل خواهد شد. بدنی که در حال حرکت است بهتر عکس العمل نشان میدهد. پیشنهاد من این است که ۵-۶ قدم عقبتر از محدوده برد ضربدستتان بازی کنید و به محض خوردن توپ به بت به توپ حمله کنید و آنرا در محدوده برد ضربدست خود جمع کرده، پرتاب کنید.

۳- توپ را جلوی خود بگیرید.

یکی‌ از بزرگترین مشکلات فیلدرهای ما گرفتن توپ در میان دو پای خود است. برای توپگیری صحیح باسن شما باید موازی با زمین و بالاتنه شما مایل به جلو باشد بطوری که سر و دو پای شما یک مثلث تشکیل دهند. توپ باید در رأس بالایی‌ این مثلث یعنی‌ جایی‌ که سر قرار دارد و جلوی چشمان شما گرفته شود و نه روی ضلع پایینی‌ مابین دو رأس دیگر مثلث (پاهای شما). افرادی که توپ را روی ضلع پایینی‌ میگیرند در فاصله سر تا پاها توپ را نمی‌بینند و مسیر آنرا حدس میزنند. اگر توپ کوچکترین تغییر مسیری در آنجا بدهد توپگیر از گرفتن توپ عاجز خواهد بود. تمرین کردن با دیوار میتواند این اشکال را هم بسادگی رفع کند.

ایرادات بالا با روزی ده دقیقه تمرین به سادگی‌ رفع خواهد شد. اگر تمرین کنید نه تنها نتیجه آنرا در زمین خواهید دید بلکه رفتار پیچر‌ها هم با شما بهتر خواهد شد!


منبع:پايين اينينگ9     http://payeen9.persianblog.ir/post/43


برچست ها :
نظرات : 0 بازدید : 21
     
print

سرعت مورد قبول در بیسبال

در بیسبال همانند بسیاری از ورزش‌ها سرعت مهمترین عنصر موفقیت است. سرعت پیچ، سرعت چرخاندن بت، سرعت دویدن رانر، سرعت پرتاب کچر، ... هرچقدر اینکارها با سرعت بیشتر و در زمان کمتری انجام شود امکان موفقیت بیشتر است.

برای پیشرفت بیسبال ما نیاز است تا مربیان و بازیکنان توجه ویژه‌ای به زمانهای مورد قبول در درجات بالاتر بیسبال داشته باشند تا بتوانند با انجام تمرینات مربوط و زمانگیری‌های مرتب خود را با آنها تطبیق دهند. بدین منظور من تعدادی از این زمان‌ها را برای آشنایی شما در ادامه قرار خواهم داد. امیدوارم بدردتان بخورد.

*پرتاب کچر به بیس ۲ از زمان تماس پیچ با دستکش کچر تا تماس پرتاب کچر با دستکش مدافع بیس ۲ یا شورت استاپ در میجر لیگ زیر ۲ ثانیه است. زمان اکثر کچرهای میجر لیگ بین ۱.۸۰ و ۱.۹۸ است. در کالج (که بیشتر به سطح ما نزدیک است) زمان قابل قبول زیر ۲.۱۰ می‌‌باشد.

*پیچ پیچر از حالت ‌ست از زمان جدا شدن دستها تا زمان تماس پیچ با دستکش کچر باید ۱.۳۰ یا کمتر باشد. در غیر اینصورت شانس چندانی به کچر برای گرفتن رانر نسبتا سریع نخواهد داد.

*زمان دویدن از خانه تا بیس یک بعد از زدن توپ برای یک بازیکن راست دست سریع باید زیر ۴ ثانیه باشد. بازیکنی که بالای ۴.۶ این مسافت را طی‌ کند، کُند محسوب میشود. از زمان بازیکنان چپ دست به سبب نزدیکتر بودن به بیس یک باید یک صدم ثانیه کم کرد.

*زمان بازیکنان برای استارتهای کوتاه ۵۵ متری باید زیر ۶.۴ باشد. بازیکنانی که این مسافت را در زمان بالای ۷.۵ طی‌ میکنند کند محسوب میشوند. 

*سرعت مورد قبول پرتابهای بازیکنان خوب در حالت (crow hop)  که با دورخیز است و ماکسیمم سرعت را ایجاد می‌کند برای دبیرستانها ۷۵-۸۰ مایل در ساعت و برای دانشگاه ۸۰-۸۵ مایل در ساعت است. سرعت بالای ۸۵ مایل در ساعت در این رده توجه استعداد یابهای میجر لیگ را به خود جلب خواهد کرد. 

در ضمن برای کچرها اگر پرتابشان در حالت عادی بیش از ۳ درصد با حالت کچریشان (بلند شدن و پرتاب کردن) تفاوت دارد، مکانیک پرتابشان در حالت کچری ایراد دارد و باید روی آن کار شود. مثلا اگر کچری ۸۰ مایل در ساعت در هر حالتی‌ که خودش دوست دارد پرتاب می‌کند نباید در حالت کچری بیش از ۲-۳ مایل در ساعت از سرعتش کاسته شود.

همانطور که میدانید سرعت چه در پرتاب و چه در دویدن عمد‌تاً خدادادی است ولی‌ با تمرین مداوم و صحیح میتوان به حداکثر سرعتی که بدنمان امکان انجامش را دارد رسید. تمرینات با وزنه، لانگ تاس و توجه به مکانیک صحیح فعالیت‌های معمول برای ارتقا سرعت پرتاب می‌باشند که در فرصتهای بعد سعی‌ می‌کنیم به آنها بپردازیم.


منبع:پايين اينينگ9       http://payeen9.persianblog.ir/post/41


برچست ها :
نظرات : 0 بازدید : 28
     
print